بسم الله الرحمن الرحیم

ما هر روز چندین بار این نام مبارك رو با خودو خدای خود زمزمه می كنیم  برای شروع هر كاری بدون اینكه به معنی اون فكركنیم.

اگر كمی توجه كنیم می بینیم كه داریم می گیم ای بخشنده ی بخشایشگر. ای مهربان ترین مهربانان. و با نام اون همه چیز رو شروع می كنیم.

بیایید در این ماه بزرگ ماه رحمت و رافت دلهایمان را صاف كنیم. كینه ورزی ها و دشمنی ها را كنار بگذاریم. تا خدای متعال هم با ما این گونه رفتار كند. از دشمنی وغرض ورزی چیزی به جز نفرت عایدمان نمی شود. بارها در طول تاریخ دیدیم و شنیدیم كه انتقامی گرفته شده اما دلی شاد نشده. لذتی كه در عفو هست در انتقام نیست.این سخن بزرگ، بیهوده نیست.

من از سوز دل این نامه را می نویسم و از همه می خواهم اگر پیرو مكتب علی(علیه السلام) ابن ابیطالب هستید، اگر پیرو مكتب حسین( علیه اسلام )شهید، سالار شهیدان هستید، در این ماه مبارك بیایید كینه‌ها را كنار بگذارید و با پسرم حسین كه قبلا هم از همه عذر خواهی كرده و حلالیت طلبیده دوستی كنید. دشمنی را كنار بگذارید.بزرگان ما همیشه بخشنده و مهربانند.بیش از این قلب ما را به لرزه در نیاورید .اگر بیست ماه عزیز خود را در بازداشت موقت داشتید كه هشت ماه آن در تنهایی و بی خبری در سلول انفرادی گذشته، می فهمیدید كه من چه می گویم و چه حالی دارم. بزرگان بخشنده و با گذشت و مهربانند. پیرو احساسات و تعصبات خود نباشیم. خدای متعال بخشنده و مهربان است.

ما كی هستیم در مقابل عظمت الهی. چیزی نگوییم و كاری نكنیم كه در محضر الهی رو سیاه باشیم. دوستی و ملاطفت شما را تقاضامندم.

عذری كیارش پور

تیر ماه هشتاد و نه

——————————————————————————

حضرت آيت‌الله آملي لاريجاني


با سلام واحترام

من، مادر حسين درخشان، به حضور شما عرض كوتاهي دارم. دومين عيد دربند بودن حسين ما در حالي رقم مي‌خورد كه هنوز از شرح اتهامات او  بي‌اطلاعيم، نمي‌دانيم قرار است در چه تاريخي و در كجا پرونده او به كدام دادگاه تقديم شود و تا كي قرار است دامنه وعده‌هاي مكرر مسوولان قضايي در محيط صبر و حوصله ما وسعت بگيرد.

جناب قاضي‌القضات
من از بي‌توجهي‌هاي مكرر دستگاه تحت‌الامر شما به قاضي‌الحاجات شكايت مي‌برم. دعا مي‌كنم هيچ‌گاه خانواده‌اي، حتي خانواده مسوولاني كه اين‌قدر در مشخص‌شدن تكليف مردم اهمال مي‌كنند و تقصير دارند، هرگز اينچنين به بي‌پناهي ما دچار نشوند.

۸ ماه است در تمام رسانه‌ها اعلام مي‌كنيد كساني را كه قصد براندازي نظام را داشته‌اند دستگير كرده‌ايد. شب عيد كه مي‌شود، همه آنهايي را كه عاملان اصلي فتنه مي‌خوانيد آزاد مي‌كنيد، اما حسين درخشان هنوز از نظر شما مستحق آزادي نيست! چرا؟ چون از كساني كه مي‌فرماييد براندازند جرمش سنگين‌تر بوده؟! چون به دامن وطن با پاي خودش بازگشته؟! چون از نظر دشمنان، حامي نظام و دولت اسلامي بوده؟! چرا؟

بيش از ۵۰۰ روز است حسين در زندان شماست. و ما بيرون زندان «هر روز» منتظرش بوده‌ايم. چون شما هر روز به ما وعده‌اي جديد داده‌ايد. اگر از خانواده ما حق آزادي فرزندمان را براي عيد دوم هم نداديد، قضاوتش با خدا و وعده ما به روز حساب. لااقل اين را بگوييد كه حسين و ما قرار است چند روز، چند ماه و يا احيانا چند سال ديگر در اين بلاتكليفي بمانيم؟ نظام اسلامي كه قرار است پناه شهروندان باشد، از عذاب‌ كشيدن يك خانواده منتظر چه سودي عايدش مي‌شود؟

۲۶/۱۲/۸۸



%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: