نامه مادر حسین درخشان به آیت‌الله لاریجانی

حضرت آيت‌الله آملي لاريجاني
با سلام واحترام

من، مادر حسين درخشان، به حضور شما عرض كوتاهي دارم. دومين عيد دربند بودن حسين ما در حالي رقم مي‌خورد كه هنوز از شرح اتهامات او  بي‌اطلاعيم، نمي‌دانيم قرار است در چه تاريخي و در كجا پرونده او به كدام دادگاه تقديم شود و تا كي قرار است دامنه وعده‌هاي مكرر مسوولان قضايي در محيط صبر و حوصله ما وسعت بگيرد.

جناب قاضي‌القضات
من از بي‌توجهي‌هاي مكرر دستگاه تحت‌الامر شما به قاضي‌الحاجات شكايت مي‌برم. دعا مي‌كنم هيچ‌گاه خانواده‌اي، حتي خانواده مسوولاني كه اين‌قدر در مشخص‌شدن تكليف مردم اهمال مي‌كنند و تقصير دارند، هرگز اينچنين به بي‌پناهي ما دچار نشوند.

۸ ماه است در تمام رسانه‌ها اعلام مي‌كنيد كساني را كه قصد براندازي نظام را داشته‌اند دستگير كرده‌ايد. شب عيد كه مي‌شود، همه آنهايي را كه عاملان اصلي فتنه مي‌خوانيد آزاد مي‌كنيد، اما حسين درخشان هنوز از نظر شما مستحق آزادي نيست! چرا؟ چون از كساني كه مي‌فرماييد براندازند جرمش سنگين‌تر بوده؟! چون به دامن وطن با پاي خودش بازگشته؟! چون از نظر دشمنان، حامي نظام و دولت اسلامي بوده؟! چرا؟

بيش از ۵۰۰ روز است حسين در زندان شماست. و ما بيرون زندان «هر روز» منتظرش بوده‌ايم. چون شما هر روز به ما وعده‌اي جديد داده‌ايد. اگر از خانواده ما حق آزادي فرزندمان را براي عيد دوم هم نداديد، قضاوتش با خدا و وعده ما به روز حساب. لااقل اين را بگوييد كه حسين و ما قرار است چند روز، چند ماه و يا احيانا چند سال ديگر در اين بلاتكليفي بمانيم؟ نظام اسلامي كه قرار است پناه شهروندان باشد، از عذاب‌ كشيدن يك خانواده منتظر چه سودي عايدش مي‌شود؟

۲۶/۱۲/۸۸

Advertisements


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: